ทรหดอดทน ทางสู่การบรรลุผล

ทุกชีวิตของทุกคน จำเป็นจะต้องเริ่มจากสิ่งที่เล็กที่สุด เมื่อเกิดขึ้นมาแล้ว จำเป็นที่จะต้องเข้าห้องเรียน เริ่มจากอนุบาล ประถม มัธยมศึกษาตอนต้น ม. ปลายหรือ


 มหาวิทยาลัย ดำเนินการที่ใฝ่ฝัน นี่เป็นแบบธรรมดาที่ทุกคนในสังคมจะต้องเดินตาม แต่ว่าคนสมัยใหม่เมื่อเท้าก้าวพ้นจากรั้วมหาวิทยาลัย มีใบปริญญาอยู่ในครอบครอง ไขว่คว้าหางานที่ใช่ที่ถูกใจ เรียกค่าตอบแทนรายเดือนค่อนข้างจะสูงแม้ว่ายังไม่มีประสบการณ์ ดำเนินงานไปได้ครู่หนึ่งไม่เอา ไม่ทน ต้องการอินดี้ เป็นเจ้าของธุรกิจการค้าสักอย่างทั้งที่ไม่มีความรู้อะไรแน่นสักอย่าง แม้กระนั้นต้องการเป็นนายตนเอง
เวลาผ่านไปได้อีกสักระยะ ธุรกิจการค้าที่มีอยู่เงินเริ่มติดลบ เพราะว่านอกเหนือจากไม่มีประสบการณ์สำหรับในการบริหารทุกๆอย่างที่ตัวเป็นเจ้าของแล้ว ยังไม่ขวนขวายใส่ความทราบเพิ่มเติมอีก เมื่อแนวทางที่ปูไว้เริ่มไม่เป็นใจ ทางออกที่ง่ายแล้วก็เยี่ยมที่สุด ก็คือล้มเลิกกิจการ แล้วเดินหน้าหาสิ่งที่ใช่ถัดไป เดินทางไปเรื่อยอันไหนไม่ใช่ก็ทิ้งไม่ทน ไม่สนใจ เพราะว่าฝ่าฝืนความเป็นตัวเองมิได้ ทดลองกลับเข้าไปปฏิบัติงานบริษัท นายจ้างบีบคั้น บรรยากาศการทำงานไม่อำนวยต่อร่างกายจิตที่ดี งานรีบ กลับดึกดื่น ไม่ไหว ออก!
เป็นวังวนชีวิตถัดไปเรื่อยเนื่องจากว่าเวลายังมีอีกมากมาย กว่าจะรู้สึกตัวว่า ไม่ใช่คนทรหดอดทนกับอะไรได้เลย อายุก็ขว้างเข้าไปเลขแม้กระนั้นยังหาเครื่องยึดเหนี่ยวให้ชีวิตมิได้!
ไม่ต้องคิดหาวิถีทางจำนวนมากหลายข้อปูทางที่การบรรลุเป้าหมาย ท่องเพียงแค่หนึ่งข้อให้ขึ้นใจ ความทรหดอดทน” ทดลองแน่แน่วตั้งอกตั้งใจสำหรับในการทำบางสิ่ง แล้วลงมือกระทำพร้อมสติ และก็สติปัญญาเพื่อรองรับปัญหา ที่สำคัญจำต้องทรหดอดทน ไม่มีผู้ประสบผลสำเร็จคนใดกัน ไม่ประสบพบเจอกับปัญหาก่อนจะไปยืนอยู่จุดที่สูงกว่าผู้อื่น คิดกล้วยๆว่า ของกินทำให้ร่างกายเจริญวัยได้ฉันท์ใด ปัญหาก็ทำให้จิตใจและก็เชาวน์เจริญวัยได้ฉันท์นั้น ควรทรหดอดทนกับทุกปัญหาที่ผ่านเข้ามา จุดหมายที่การบรรลุเป้าหมายรออยู่ข้างหน้าสำหรับนักสู้ตัวจริง
คนไม่ใช่น้อยมักทิ้งสิ่งที่ทำกลางทางเพราะเหตุว่าท้อ และก็อ่อนแรง ทั้งที่ไม่เคยรู้เลยว่า อีกนิดนึงก็จะเสร็จแล้วนะ อย่างกับในตอนที่พวกเราขุดทองคำทองคำอยู่ลึกมากมาย พวกเราก็ขุดๆๆๆจากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี ไม่มีวี่แววว่าจะพบ ในที่สุดตกลงใจเลิกขุด แม้ว่าหากขุดอีกเพียงแต่สองครั้งก็จะพบทองคำที่หามานาน โชคร้ายความอุตสาหะที่เริ่มมาจริงๆ
ต้องการไปอยู่บนยอดดอย ก็จะต้องเริ่มเดินจากเชิงเขา ถ้าเกิดนั่ง เฮลิคอปเตอร์ขึ้นไปเลย หากแม้จะยืนอยู่ได้ เมื่อพบอากาศหนาวปะทะมาวูบเดียวก็บางครั้งก็อาจจะสั่นและก็หนาวสะท้านกระทั่งบางทีอาจแข็งได้ เพราะว่าไม่ทราบกรรมวิธีการว่าจะอยู่ยังไงกับอากาศอย่างนี้ แม้กระนั้นถ้าหากเดินขึ้นมาตั้งแต่เชิงเขาด้วยตัวเอง จะสามารถต่อกรกับอากาศหนาวนี้ได้อย่างสบายเนื่องจากว่ากลางทางพบมาแล้วกับทุกลักษณะอากาศ เมื่อถึงยอดดอย ก็เลยยืนอยู่ได้อย่างถาวร

Author: admin

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *